Groei

Hij groeide zo, de afgelopen weken. De lucht in, maar ook mentaal. Nieuwe broeken, nieuwe woorden. Hij verzon alles zelf wel, wilde ineens zoveel, durfde meer. Ik kon hem niet altijd bijhouden, zó snel. Ideeën en creativiteit. Ik liet hem. Op de hoge schommel, fietsen zonder zijwielen, nieuwe woorden in compleet nieuwe zinnen. Verbanden die ik zelf nog niet zag.

De juffen zeiden nog: kleuters leren het meest van spelen. Dus we bouwden hutten op zijn zelfverzonnen drakeneiland in het park en bouwden een boot in de tuin. We tekenden, verfden, speelden tikkertje. Ik was supermariomonster, maar ook krokodil. ‘Onee mama dat is te eng!’ een blije gil.

Paardje rijden, samen tv kijken, popcorn poppen, cupcakes bakken, autogarage spelen, op avontuur door het park, ‘de vloer is lava!’ op de skatebaan, superrace door het park toch maar veilig op zijn loopfiets, pyjamadagen, verkleeddagen, piratendagen met de wasmand als boot. ‘Mama duw de boot nou harder!’ De bank is stuk, de vloer is vies, chronische rommel, speelgoed overal.

We laten ze weer gaan, naar school. Ik heb geklaagd, gehuild van uitputting. Was blij, boos, chagrijnig en gezellig op éen dag. En dan loopt ie straks met zijn rugzakje het schoolplein op. Een van de kleinsten. En ik mag niet mee naar binnen. Is het al vakantie?

Comments are closed.

Website Built with WordPress.com.

Up ↑

%d bloggers like this: